«محبت نیوز»- باستان شناسانِ دانشگاه کا فوسکاری ونیز، با همکاری پژوهشگران محلی در آلتینو واقع در شمال ایتالیا، موفق به شناسایی مکان یک کلیسای تاریخی و ساختمانی عظیم در شرق آن شده‌اند که گمان می‌رود محل سکونت اسقف بوده است. این کشف مهم، شواهد فیزیکی ملموسی از کلیسایی ارائه می‌دهد که پیش‌تر وجود آن تنها از طریق نامه‌نگاری‌های سنت جروم در قرن چهارم میلادی مستند شده بود.
این یافته‌ها که در پی کاوش‌های سال‌های اخیر و بازبینی دقیق یافته‌های پیشین حاصل شده، نه تنها به درک بهتری از معماری و سازماندهی جوامع مسیحی اولیه در منطقه می‌انجامد، بلکه روایت تاریخی گذار از شهر باستانی آلتینو به سکونتگاه‌های تالابی ونیز و تورچلو را نیز بازتعریف می‌کند. مدیر کاوش اعلام کرد که این روند نه فراری ناگهانی، بلکه فرایندی تدریجی و مدیریت‌شده بوده که در آن ساکنان نقش فعالی در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و سیاسی داشته‌اند.
کلیسای شناسایی‌شده تالاری مستطیل‌شکل است که زمان ساخت آن به اواخر قرن چهارم تا نیمه اول قرن پنجم میلادی بازمی‌گردد. در شرق این کلیسا، بنای بزرگ‌تری با رواق، دیوارهای داخلی و پی‌های مستحکم کشف شده که دو طبقه داشته است. موزاییک‌های یافت‌شده در این مکان نشان می‌دهد که طبقه بالا محل سکونت روحانیون و طبقه همکف به دفن افراد برجسته اختصاص داشته است. هرچند محل دقیق تعمیدگاه هنوز مشخص نشده، اما باستان شناسان معتقدند که ممکن است در بخش‌های کاوش‌نشده بلوک شهری قرار داشته باشد.
یکی از نکات قابل توجه در این کشف، استفاده مجدد از سنگ‌های تراکیتی بازیافتی از جاده‌های رومی در پی‌ریزی مجموعه کلیسا است. پژوهشگران این عمل را نشانه‌ای آشکار از اقتدار عمومی قابل توجه اسقف و نقش فزاینده کلیسا در اداره امور شهر در آن دوران می‌دانند. این امر به ویژه در دوره‌ای که قدرت مرکزی رو به افول بود، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و تصویر روشنی از شکل‌گیری قدرت‌های جدید محلی ارائه می‌دهد.
این اکتشافات باستان‌شناسی، نه تنها لایه‌های جدیدی به تاریخ مسیحیت اولیه در ایتالیا می‌افزاید، بلکه به محققان کمک می‌کند تا تحولات شهری و اجتماعی منطقه را در گذار از دوران روم باستان به قرون اولیه میانی با دقت بیشتری مورد بررسی قرار دهند.
