«محبت نیوز»- داستان اسرائیل تنها روایت یک ملت مدرن در خاورمیانه نیست، بلکه حکایت قومی برگزیده، پراکنده و بازگشته به سرزمین خود است. این داستان، وعدهای است که همچون رشتهای در تار و پود کتاب مقدس بافته شده و مسیحیان و یهودیان را در تاریخی مشترک و امیدی یکسان پیوند میدهد. برای مسیحیان، حمایت از اسرائیل نه یک انتخاب، بلکه پاسخی به آموزههای کتاب مقدس، ندای وجدان و تعهد به پیمان الهی است.
امروزه، قوم یهود بار دیگر در معرض تهدید قرار گرفتهاند. یهودستیزی به شیوههایی بیسابقه از دهه 1930 تاکنون، در حال افزایش است. از دانشگاهها تا خیابانهای شهر، از لفاظیهای رهبران سیاسی تا برنامههای تلویزیونی، یهودیان آماج انتقاد قرار میگیرند و مشروعیت اسرائیل زیر سؤال میرود. اغلب ادعا میشود که این مسائل صرفن سیاسی هستند، اما در واقع، موضوع حقوق انسانی در میان است. این به حق قوم یهود برای زندگی در امنیت و عزت، در سرزمین خود و در سراسر جهان مربوط میشود.
مسیحیان نمیتوانند بیتفاوت بمانند. ما نمیتوانیم ادعا کنیم که خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب را دوست داریم، در حالی که فرزندان ابراهیم مورد آزار و اذیت قرار میگیرند و ما سکوت میکنیم. چنین رفتاری نه تنها خیانت به برادران و خواهران یهودی ما، بلکه خیانت به عمیقترین باورهای خودمان است.
حمایت از اسرائیل به معنای موافقت با تمامی تصمیمات سیاسی دولت آن نیست. اسرائیل کشوری دموکراتیک است و مانند همه دموکراسیها، با اختلاف نظرها، بحثها و کاستیهایی روبروست. اما هویت اصلی آن – به عنوان کشوری یهودی، خانهای برای مردمی که تبعید و آزار و اذیت را تاب آوردهاند و نیرویی برای زندگی در منطقهای که خشونت و مرگ آن را فراگرفته است – غیرقابل چشمپوشی است. برای مسیحیان، تأیید این هویت، بخشی از تأیید هویت خودمان است.
سهم اسرائیل در جهان، داستانی است که شایسته توجهی فراتر از تیترهای مربوط به جنگ است. پزشکان اسرائیلی در زمینه درمانهای سرطان پیشگام بوده و جان انسانها را در سراسر جهان نجات دادهاند. دانشمندان اسرائیلی فناوریهای مرتبط با آب را توسعه دادهاند که گرسنگان را سیر میکند و آب آشامیدنی سالم را برای تشنگان فراهم میسازد. نوآوران اسرائیلی در زمینههای امنیت سایبری، کشاورزی و انرژیهای تجدیدپذیر پیشرو هستند. فرهنگ اسرائیل – از غذا گرفته تا موسیقی و فیلم – به زبانی جهانی سخن میگوید و مردم را در فراتر از مرزهایش به هم پیوند میدهد.
احترام به اسرائیل، فقط نگریستن به یک ملت دوردست بودن نیست، بلکه به معنای تشخیص این واقعیت است که بسیاری از چیزهایی که در زندگی روزمره بدیهی میدانیم، ریشه در این ملت کوچک دارد. هر مسیحی که دارویی مصرف میکند، از یک برنامه تلفن همراه استفاده میکند، آب شیرین مینوشد یا از نوآوریهای پزشکی بهرهمند میشود، آگاهانه یا ناآگاهانه، تحت تأثیر اسرائیل قرار گرفته است. قوم یهود همواره برای ملتها مایه برکت بودهاند، همانطور که خدا به ابراهیم وعده داده بود.
به همین دلیل است که ابتکاراتی مانند «روز قدردانی از اسرائیل» در 12 نوامبر، از اهمیت ویژهای برخوردار است. این رویدادها سیاسی نیستند، بلکه بیانگر شهادت و گواهی ما هستند. آنها به مسیحیان فرصت میدهند تا آشکارا و با افتخار اعلام کنند که از حمایت از اسرائیل شرمنده نیستند. به یهودیان نیز این فرصت را میدهند تا بدانند که در مواجهه با نفرت تنها نیستند. و به جهانیان یادآوری میکنند که پیمان همچنان پابرجاست – زمانی که خدا میگوید کسانی را که اسرائیل را برکت میدهند، برکت خواهد داد، منظورش همین است.
«روز قدردانی از اسرائیل» همچنین فرصتی را برای مسیحیان فراهم میکند تا از سطح انتزاع فراتر رفته و به عمل روی آورند. تصدیق و تأیید قلبی هنگام خواندن کتاب مقدس یک چیز است، اما حضور، جشن گرفتن، دعا کردن و ابراز عقیده، چیز دیگری است. شهادت علنی همواره بخشی از شاگردی مسیحی بوده است و در این مورد، به معنای گفتن این است که داستان اسرائیل، داستان ما نیز هست – داستانی از ایمان، تابآوری و طرح آشکار خدا برای بشریت.
با آغاز سال جدید در تقویم یهود، زمان آن فرا رسیده است که مسیحیان از خود بپرسند: چگونه میتوانیم در عمل، نه فقط در احساس، متحدانی وفادار باشیم؟ این میتواند به معنای نوشتن نامه به رهبران منتخب برای دفاع از روابط میان ایالات متحده و اسرائیل باشد. میتواند به معنای به چالش کشیدن یهودستیزی در جوامع خود باشد. میتواند به معنای آموزش فرزندانمان در مورد ریشههای یهودی ایمانشان باشد. و بی تردید به معنای دعا برای صلح اورشلیم است – نه به عنوان یک آرزوی مبهم، بلکه به عنوان یک وظیفه روزانه.
دشمنان اسرائیل بیش از هر چیز خواهان تفرقه، سکوت یا بیتفاوتی مسیحیان هستند. آنها در فضایی رشد میکنند که افراد با ایمان از صحنه عمومی عقبنشینی کنند. اما هنگامی که مسیحیان و یهودیان در کنار هم میایستند و اتحادی را اعلام میکنند که هیچ میزان نفرتی نمیتواند آن را از بین ببرد، دشمنان به لرزه میافتند.
در سال ۲۰۲۵، بیایید تصمیم بگیریم که چیزی بیش از یک ناظر باشیم. بیایید در پیمان سهیم شویم. بیایید دروغهای کسانی را که میخواهند اسرائیل را بیاهمیت جلوه دهند، رد کنیم و در عوض، حقیقت مشارکتها، پایداری و مأموریت الهی آن را ترویج دهیم. و بیایید «روز قدردانی از اسرائیل» را نه به عنوان یک رویداد یکباره، بلکه به عنوان نمادی از تعهدی مداوم بپذیریم: برای برکت دادن به اسرائیل، برای مقاومت در برابر یهودستیزی و برای همراهی با مردم با ایمان در جهانی که به شدت به شجاعت و امید نیاز دارد.
نویسنده : استیو روزنبرگ
منبع: کریستین پست
رفـع مسئولیت:
مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس میکنند.
