«محبت نیوز»- امیر پیتر، مرد مسیحی ۶۱ ساله پاکستانی که از بیماری زوال عقل رنج میبرد، روز چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۵ (اول جولای) پس از نزدیک به یک سال حبس ناعادلانه به اتهام کفرگویی و توهین به مقدسات اسلامی، در بازداشتگاه شهر لاهور درگذشت. این حادثه در حالی رخ میدهد که سازمانهای حقوق بشری بارها نسبت به سوءاستفاده از قوانین بحثبرانگیز کفرگویی در پاکستان هشدار دادهاند.
کاترین ساپنا، مدیر اجرایی سازمان مدافع حقوق مسیحیان “ترو اسپیریت” (CTS)، با تأیید این خبر اعلام کرد که امیر پیتر، اهل نشاط کلنی لاهور، چند روز پیش از جلسه دادگاه برای بررسی درخواست وثیقهاش، به دلیل عدم رسیدگی پزشکی مناسب جان خود را از دست داد.
پیتر در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ پس از آن دستگیر شد که یک مغازهدار مسلمان او را به کفرگویی متهم کرد. این اتهام پس از آن مطرح شد که پیتر، مغازهدار را به دریافت مبلغ اضافی متهم کرده بود. قوانین کفرگویی در پاکستان، اظهارات توهینآمیز درباره پیامبر اسلام را جرم تلقی کرده و میتواند مجازات اعدام در پی داشته باشد.
خانم ساپنا در گفتگو با کریستین دیلی اینترنشنال-مورنینگ استار نیوز بیان کرد: «او از بیماری زوال عقل رنج میبرد و سلامتش در طول بازداشت به وخامت گرایید.» هیئت پزشکی پیتر را از نظر روانی برای محاکمه نامناسب تشخیص داده بود و وکلای وی بر اساس این ارزیابی، درخواست آزادی به قید وثیقه جهت خدمات درمانی را ارائه کرده بودند. ساپنا با ابراز تأسف گفت: «مایه تأسف است که با وجود تمام تلاشهای ما، پیش از آنکه بتوانیم او را از این اتهام دروغین تبرئه کنیم، درگذشت.»
مدیر اجرایی “ترو اسپیریت” مقامات زندان را متهم کرد که علیرغم وخامت حال پیتر، از ارائه مراقبتهای پزشکی کافی به او خودداری کردهاند. او خواستار تحقیقات مستقل و شفاف در مورد مرگ پیتر شد و تأکید کرد که «این حادثه بار دیگر پیامدهای مخرب سوءاستفاده از قوانین توهین به مقدسات پاکستان را برجسته میکند.»
قوانین کفرگویی پاکستان همواره مورد انتقاد شدید سازمانهای حقوق بشری و کارشناسان حقوقی بوده است. منتقدان معتقدند که این قوانین به طور معمول برای حل و فصل اختلافات شخصی، تصاحب اموال و هدف قرار دادن اقلیتهای مذهبی سوءاستفاده میشوند. اگرچه تاکنون هیچکس تحت این قوانین توسط دولت اعدام نشده است، اما اتهامات کفرگویی بارها به خشونت اوباش، قتلهای فراقضایی و بازداشتهای طولانیمدت پیش از محاکمه منجر شده است.
سازمان «درهای باز» در فهرست نظارت جهانی سال ۲۰۲۶ خود، پاکستان را در رتبه هشتم از میان ۵۰ کشوری قرار داده که مسیحیان در آنها با شدیدترین آزار و اذیت مواجه هستند. این سازمان به تبعیض سیستماتیک، خشونت اوباش، تغییر دین اجباری و سوءاستفادههای جنسیتی علیه مسیحیان در پاکستان اشاره کرده و اجرای ضعیف قانون و مصونیت از مجازات را از عوامل اصلی تداوم خشونتها میداند.
