«محبت نیوز»- سه هفته از وقوع دو زلزله ویرانگر در ۲۴ ژوئن میگذرد و ونزوئلا همچنان با پیامدهای گسترده این فاجعه دستوپنجه نرم میکند. طبق گزارشها، این زمینلرزهها دستکم ۴۵۰۰ کشته، هزاران مفقود و ۱۶ هزار و ۷۰۰ زخمی بر جای گذاشتهاند.
در همین حال، کلیسای کاتولیک سنت اسکار رومرو در شهر سیوداد چاوز نیز خسارات جانی و مالی سنگینی متحمل شده است. آلفردو بوستامانته، کشیش این کلیسا، به سازمان «کمک به کلیسای نیازمند» (ACN) گفت که حدود ۸۰ درصد اعضای کلیسا جان خود را از دست دادهاند.
او افزود: «ما پدربزرگها و مادربزرگها گرفته تا والدین، فرزندان و نوهها را از دست دادهایم. تنها چهار نفر از اعضای گروه پرستش زنده ماندهاند و چهار خادم نیز جان باختهاند.»
روحانیون حاضر در مناطق زلزلهزده، همزمان با امدادرسانی و ارائه مشاوره به آسیبدیدگان، خود نیز با آسیبهای روحی عمیقی روبهرو هستند.
دنیل آکوستا، از دیگر روحانیون مسیحی این منطقه، گفت که در جریان زلزله خانه و شماری از دوستان نزدیکش را از دست داده است. او اظهار داشت: «خیلی از دوستان و کسانی که میشناختم جان باختند. وقتی میفهمی کسی که تمام عمر میشناختی و سالها با او دوستی و رفاقت داشتی دیگر وجود ندارد، بسیار دردناک و تکاندهنده است.»
آکوستا با اشاره به شرایط روحی روحانیون گفت: «ما برای همراهی، مشاوره و حمایت از کسانی که عزیزان و شغل خود را از دست دادهاند، اینجا هستیم. خود را به خدا میسپاریم و هر روز از او کمک میخواهیم تا بتوانیم بهتر به مردم خدمت کنیم. اما شبها با یادآوری خاطرات نزدیکانمان بهشدت محزون میشویم، چون انسان هستیم و اشکهایمان جاری میشوند.»
با وجود گستردگی ویرانیها، بازماندگان همچنان در جستوجوی معنا و امید هستند. اسقف پابلو مودستو نیز در مراسم یادبود قربانیان، از مردم خواست تسلیم ناامیدی نشوند.
او گفت: «اینکه چرا ما زنده ماندیم اما دیگران زنده نماندند، دشوار است؛ اما باید درباره این موضوع در قلب خود تأمل کنیم. اگر خداوند موهبت زندگی را به ما داده است، برای آن است که در خدمت دیگران زندگی کنیم و تسلیم نشویم. پرسش این نیست که چرا زندهام، بلکه این است که برای چه زندهام.»
