«محبت نیوز»- جامعه «مسیحیان پنهان» ژاپن، پس از قرنها حفظ مخفیانه ایمان خود در برابر آزار و سرکوب، اکنون با خطر نابودی مواجه است. این گروه که آیینها و نمادهای مسیحی را با فرهنگ ژاپنی درآمیخته است، میکوشد میراث مذهبی و فرهنگی نیاکان خود را پیش از ناپدیدشدن کامل حفظ کند.
به گزارش آسوشیتدپرس، مسیحیت پنهان ژاپن ریشه در قرن شانزدهم و دوران حکومت شوگونها دارد. بسیاری از پیروان این آیین، برای جلوگیری از شناسایی، نمادهای مسیحی را در قالب اشیا و تصاویر بودایی یا سنتی ژاپنی نگهداری میکردند.
در یکی از این آثار، زنی آسیایی با کیمونو در حالی دیده میشود که کودکی را در آغوش دارد. این تصویر در ظاهر به یک بودهیساتوا شباهت دارد، اما مسیحیان پنهان آن را نمادی از مریم و عیسی میدانند. طومار دیگری نیز مردی کیمونوپوش را با نقش گلهای کاملیا نشان میدهد که به شهادت یحیی تعمیددهنده اشاره دارد.
بطریهای سرامیکی آب مقدس از جزیره ناکانوشیما نیز از دیگر اشیای مرتبط با این جامعه است؛ جزیرهای که شماری از مسیحیان پنهان در دهه ۱۶۲۰ میلادی در آن به شهادت رسیدند.
دو قرن زندگی مخفیانه
مسیحیت در قرن شانزدهم، بهویژه در جزیره کیوشو، بهسرعت گسترش یافت. اما شوگونها با گسترش این دین، آن را تهدیدی برای ثبات کشور تلقی کردند و از اوایل قرن هفدهم سرکوب گسترده مسیحیان را آغاز کردند.
در جریان این سرکوبها هزاران نفر کشته شدند و دیگر ایمانداران مسیحی ناچار شدند بیش از دو قرن بهصورت مخفیانه ایمان خود را حفظ کنند. ژاپن در سال ۱۸۶۵ به انزوای جهانی خود پایان داد و در سال ۱۸۷۳ ممنوعیت رسمی مسیحیت را لغو کرد.
پس از لغو این ممنوعیت، بسیاری از مسیحیان پنهان به کلیساهای کاتولیک پیوستند؛ اما گروهی دیگر سنتهای ویژه خود را حفظ کردند. یکی از این سنتها، خواندن سرودهایی به زبان لاتین باستانی موسوم به «اوراشو» است؛ سرودهایی که معنای کامل آنها برای بسیاری از پیروان روشن نیست، اما نسل به نسل منتقل شدهاند.
کاهش شدید شمار مسیحیان پنهان
امروزه کمابیش همه اعضای باقیمانده این جامعه سالمند هستند. مهاجرت جوانان به شهرها و رویگردانی برخی از آنان از این آیین، شمار مسیحیان پنهان را بهشدت کاهش داده است.
ماساتسوگو تانیموتو، ۶۸ ساله، از معدود افرادی است که هنوز میتواند سرودهای اوراشو را که نیاکانش حدود ۴۰۰ سال پیش آموخته بودند، از حفظ بخواند.
او میگوید: «میترسم ما آخرین نسل باشیم. غمانگیز است که ببینیم این سنت با نسل ما به پایان میرسد.»
شیگئو ناکازونو، رئیس یک موزه فولکلور محلی که ۳۰ سال درباره مسیحیان پنهان تحقیق کرده است، نیز معتقد است این سنت در حال از میان رفتن است.
او میگوید: «در جامعهای که فردگرایی در آن رو به افزایش است، حفظ مسیحیت پنهان به شکل کنونی دشوار است.» ناکازونو نبود رهبر مذهبی حرفهای برای آموزش اصول این آیین و سازگارکردن آن با تغییرات اجتماعی را یکی از ضعفهای ساختاری این جامعه میداند.
تلاش برای حفظ میراث
ناکازونو از دهه ۱۹۹۰ میلادی گردآوری آثار تاریخی و ثبت مصاحبههای ویدیویی با مسیحیان پنهان را آغاز کرده است.
ماساشی فونابارا، ۶۳ ساله و کارمند بازنشسته شهرداری، نیز با وجود کاهش شمار اعضای جامعهاش همچنان در تلاش است شمایلهای مقدس را حفظ و سرودهای اوراشو را به نسل بعد منتقل کند. پدر او نیز بخشهایی از این سرودها را در دفترچهای ثبت کرده بود و فونابارا امیدوار است پسرش روزی جانشین او شود.
تانیموتو میگوید: «مسیحیت پنهان دیر یا زود از میان خواهد رفت و این اجتنابناپذیر است؛ اما امیدوارم دستکم در خانواده من ادامه پیدا کند. این کورسوی امید من است.»
مسیحیان پنهان، آیین خود را پیوندی مستقیم با ژاپن گذشته میدانند؛ آیینی که علاوه بر عیسی و مریم، یاد و فداکاری اجدادی را گرامی میدارد که برای حفظ ایمانشان جان خود را به خطر انداختند. از بین رفتن این جامعه میتواند به بستهشدن یکی از منحصربهفردترین فصلهای تاریخ مقاومت مذهبی و فرهنگی ژاپن منجر شود.
