«محبت نیوز»- روز جمعه، ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶، سه تروریست اسلامگرا به کلیسای ارتدکس یونانی سنت جورج در روستای حمود، واقع در استان کَرَک اردن، حمله کردند. در آن زمان، اعضای کلیسا مشغول برگزاری مراسم یادبود برای یک زن مسیحی درگذشته بودند. در این حمله، تروریستها ۹ نفر را به قتل رساندند و بیش از ۳۰ نفر را مجروح کردند که هماکنون در بیمارستانها تحت درمان قرار دارند.
هر کسی که تروریسم اسلامی علیه مسیحیان را در سراسر جهان، بهویژه در خاورمیانه، پیگیری میکند، متوجه میشود که این گروهها ترجیح میدهند حملات خود را در مناسبتها، گردهماییها و کلیساهای مسیحی انجام دهند. همچنین، بسیاری از اقدامات تروریستی در روزهای جمعه صورت میگیرد؛ روزی که مسلمانان پس از نمازهای جمعه به قتل، تخریب و غارت میپردازند. صدها حادثه تروریستی طی پنج دهه گذشته در ایام کریسمس، سال نو، عید پاک و یکشنبه نخل به ثبت رسیده است که بسیاری از آنها نیز در روزهای جمعه اتفاق افتادهاند. بخش قابل توجهی از این حملات، کلیساها، مراسم عروسی یا تشییع جنازه در کلیساها، و همچنین مدارس و مؤسسات مسیحی را هدف قرار دادهاند.
تروریسم و خشونت اسلامگرایانه علیه مسیحیان همچنان ادامه دارد و رو به گسترش است؛ از مصر تا اردن، از عراق تا سوریه، از نیجریه تا مالی، از سودان تا بورکینافاسو، از آفریقا تا اروپا و از خاورمیانه تا پاکستان و افغانستان…
وبسایت «دین صلح» ۵۰۱۰۰ حمله تروریستی صورتگرفته توسط تروریستهای مسلمان را در سراسر جهان، از سپتامبر ۲۰۰۱ تا اکتبر ۲۰۲۶، مستند کرده است. این حملات به کشته شدن ۳۲۱ هزار و ۱۳۹ نفر و زخمی شدن ۳۸۳ هزار و ۶۸۴ نفر دیگر انجامیده است.
قتل، بمبگذاری، زیر گرفتن با خودرو، حمله با چاقو، آدمربایی، تجاوز به زنان، غارت و دزدی… و انواع حملات وحشیانه دیگر، تا جایی که تعطیلات مسیحی برای اقلیتهای مسیحی در کشورهای اسلامی به جهنم تبدیل شده است.
در سال ۲۰۱۹، حملهای به مسجدی در نیوزیلند توسط فردی که خود را خداناباور معرفی میکرد، اتفاق افتاد. در پی آن، اعضای سازمان ملل متحد گرد هم آمدند و آن روز را “روز جهانی مبارزه با اسلامهراسی” نامگذاری کردند. با این حال، با وجود این حجم گسترده از تروریسم اسلامگرا در سراسر جهان که تنها در دو دهه گذشته، صدها هزار قربانی بیگناه بر جای گذاشته است، اعضای سازمان ملل متحد برای نامگذاری روزی جهت مقابله با این تروریسم یا مسیحیتهراسی تشکیل جلسه ندادهاند؛ این در حالی است که مسیحیت هماکنون جفادیدهترین دین در سراسر جهان به شمار میرود.
آیا افراطگرایی اسلامی در اردن وجود دارد؟
اگرچه سلطنت در اردن در مقایسه با سایر رژیمها در کشورهای اسلامی به نسبت میانهرو است، اما این کشور میزبان تعداد قابل توجهی از افراطگرایان با گرایشهای مختلف است، بهویژه با توجه به اینکه اردن با اسرائیل مرز مشترک دارد و بیش از نیمی از جمعیت آن فلسطینی تبار هستند.
در اردن، یکی از افراطیترین گروههای اسلامگرا به نام «حزب التحریر الاسلامی» فعالیت دارد که در سال ۱۹۵۳ توسط تقیالدین النبهانی با هدف سرنگونی رژیمهای سیاسی موجود و احیای خلافت اسلامی تأسیس شد. این حزب تا به امروز همچنان فعال است. در این کشور جریان اخوان المسلمین نیز قدرتمند است. اگرچه خودِ اخوان المسلمین در سال ۲۰۲۵ در اردن ممنوع اعلام شد، اما شاخه سیاسی آن، یعنی جبهه عمل اسلامی، همچنان در پارلمان نماینده دارد. در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴، جبهه عمل اسلامی حدود یکپنجم کرسیها را به دست آورد و به بزرگترین فراکسیون سیاسی واحد در پارلمان تبدیل شد.
در اردن یک جریان سلفی-جهادی قوی نیز وجود دارد که از مهمترین رهبران آن میتوان به ابومصعب الزرقاوی، ابوقَتاده، ابومحمد مقدسی، ابوانس الشامی، ابوسیاف العردونی (محمد الشلبی) و دیگران اشاره کرد.
اردن همچنین دارای جریانی است که به وفاداری خود به داعش افتخار میکند، از جمله افرادی چون ابومحمد الطحاوی، سعد الحنیطی، عمر مهدی زیدان، احمد عطاالله مجالی و دیگران.
و نباید فراموش کرد که در اردن، پس از کشته شدن بن لادن و همچنین ابومصعب الزرقاوی، مراسم سوگواری برپا شد.
واکنش مسلمانان به حوادث تروریستی
آنچه پس از حملات تروریستی اسلامگرایان بیش از همه نگرانکننده است، نه تنها خود خشونت، بلکه الگوی واکنشهایی است که پس از آن مشاهده میشود. در بسیاری از موارد، یک سیستم ثابت بارها و بارها نمایان میشود: روحانیون و چهرههای رسانهای که سالها یهودیان و مسیحیان را کافر، عامل غرب یا تهدیدی برای اسلام توصیف میکنند؛ مدافعانی که تروریسم را واکنشی به جنگ عراق، افغانستان، جنگهای صلیبی یا امپریالیسم غربی میدانند؛ و گروههایی که اصرار دارند اسلام هیچ مسئولیتی ندارد و عبارت «تروریسم دین ندارد» و اینکه اسلام دین صلح است را تکرار میکنند. در کنار اینها، کسانی هستند که آشکارا مرگ قربانیان را جشن میگیرند، کسانی که با سرزنش اسرائیل یا آمریکا، نظریههای توطئه منتشر میکنند، و گروه بسیار بزرگتری که به سادگی سکوت اختیار میکنند.
کوچکترین گروه را مسلمانانی تشکیل میدهند که حاضرند بدون هیچ عذر و بهانهای این حمله را محکوم کنند و با تحریکاتی که زمینه را برای چنین حملهای فراهم کرده، مقابله نمایند. موضع آنها نامحبوب است و اغلب از سوی بخش وسیعتری از جامعه مسلمانان مورد انتقاد و هجوم قرار میگیرد.
قتلعام اردن نه اولین قتلعام علیه مسیحیان منطقه است و نه آخرین آن خواهد بود. مسیحیت یکی از خطرناکترین دورههای آزار و اذیت، حملات و هدف قرار گرفتن را در قرون اخیر تجربه میکند. این وضعیت هم در شرق و هم در غرب، از طریق تروریسم اسلامگرا، خرابکاری گروههای چپ آنارشیست و اتحاد شر علیه مسیحیت در حال وقوع است.
هدف اساسی آنچه در اردن رخ داد و آنچه پیش از آن و پس از آن رخ خواهد داد، تخلیه خاورمیانه از مسیحیان از طریق ارعاب، ترور و آوارگی اجباری است. تعداد مسیحیان در خاورمیانه طی یک قرن، از حدود ۲۰ درصد جمعیت به حدود ۴ درصد فعلی کاهش یافته است.
مسیحیان خاورمیانه به توجه و حمایت ویژه جامعه بینالمللی و کشورهای غربی نیاز دارند تا مسیحیت بتواند در منطقهای که خاستگاه آن بوده و قدیمیترین کلیساهای جهان در آن تأسیس شدهاند، به حیات خود ادامه دهد.
نویسنده: مجدی خلیل / تحلیلگر سیاسی، محقق، نویسنده، مدافع حقوق بشر و ویراستار مصری-آمریکایی
منبع: موسسه دفاع ایدئولوژیک




















