گزارش سالانه نقض حقوق مسیحیان در ایران؛ شکنجه فیزیکی و روانی نوکیشان مسیحی در زندان

«محبت نیوز»- براساس گزارش سالانه وضعیت نقض حقوق مسیحیان در ایران مربوط به سال ۲۰۲۳ که توسط سازمان «ماده ۱۸» و سه سازمان دیگر شامل «درهای باز»، «سی‌اس‌دبلیو»، و «ام‌ای‌سی» تهیه شد، در موارد متعدد شهروندان مسیحی در طول دستگیری و بازداشت علاوه بر آزار و بدرفتاری شدید فیزیکی مورد شکنجه روانی قرار گرفته‌اند.
همچنین براساس شهادت‌نامه شماری از مسیحیان زندانی، شرایط زندان‌های جمهوری اسلامی و به طور مشخص سلول‌ها بسیار نامناسب گزارش شده است و زندانیان در شرایط وخیم و با کمترین استاندارد بهداشتی نگه‌‌داری می‌شوند.
در این گزارش به نقل از مسیحیان زندانی آمده بسیاری از نوکیشان مسیحی هنگام دستگیری و بازداشت از دلیل قانونی آن و همچنین اتهامات خود آگاه نشده‌اند.
طبق گزارش سالانه وضعیت نقض حقوق مسیحیان در ایران، اعضای جامعه مسیحی به طور معمول از برابری در مقابل دادگا‌ه‌ها و محاکم برخوردار نمی‌شوند یا از داشتن دادرسی عادلانه و علنی در برابر دادگاه‌های صالح، مستقل و قانونی بی‌بهره می‌مانند. به گفته مسیحیان دستگیر شده، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی پیش از برگزاری جلسه دادگاه در مورد حکم قضایی آنها تصمیم گرفته بود. در موارد دیگر، قضات تحت فشار بودند تا تصمیمات خود را مطابق با دستورالعمل‌های وزارت اطلاعات اتخاذ کنند.
هر کدام از موارد آزار و اذیت یا شکنجه فیزیکی و روانی نوکیشان در زندان یا مراحل بازجویی بر اساس شهادت‌نامه یک یا چند نفر از نوکیشان مسیحی که به طور شخصی با آن روبرو شدند مستند گردیده است.
یکی از این افراد علی کاظمیان نوکیش مسیحی است که در شهادت‌نامه خود در ژانویه ۲۰۲۳ نوشت، «بازجوها متوجه شده بودند که در پای چپم که پیشتر شکسته بود پلاتین (درون کاشت) کار گذاشته‌اند. به همین دلیل یکی از مأموران چندین بار با لگدهای محکم به پای چپم کوبید.»
وی در همین شهادت‌‌نامه عنوان کرد، «تحمل شکنجه‌های فیزیکی برای من راحت‌تر از شکنجه‌های روحی و روانی بود. من را تهدید کردند که به همسر و فرزندانت آسیب می‌رسانیم. بازجو گفت، “زنت را می‌آوریم در اتاق بازجویی و جلوی همه لخت می‌کنیم تا ببینم باز هم می‌توانی مقاومت کنی و حرف نزنی؟”
تورج شیرانی در شهادت‌نامه خود که نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد توضیح داد، «سلول من بسیار کوچک و در حدود یک متر و نیم، در دو متر بود. داخل سلول، دستشویی بسیار کثیفی بود. بالای دستشویی یک لوله آب آویزان بود و فقط آب سرد داشت. یک دیوار ۳۰ سانتی دستشویی را از بقیه سلول جدا می‌کرد. وقتی در سلول می‌خوابیدم سرم نزدیک دستشویی بود. اگر یکی می‌خواست دوش بگیرد نفر دیگر باید می‌ایستاد که آب روی سرش نریزد. در سلول یک موکت پهن بود و باید روی موکت می‌خوابیدم. سه پتو به من دادند. اما بسیار کثیف بودند طوری که من ترجیح می‌دادم کفش‌هایم را به عنوان بالشت زیر سرم بگذارم و بخوابم. هیچ مواد شوینده‌ای در سلول نبود.»
نوکیش مسیحی مجتبی حسینی  در ماه مارس سال ۲۰۲۳ گفته بود، «قاضی پرونده ما، دستورات خود را مستقیم از وزارت اطلاعات دریافت می‌کرد.» 
سازمان جهانی مسیحی «درهای باز»، در گزارشی که ۲۷ دی‌ماه ۱۴۰۲ منتشر شد، اعلام کرد جمهوری اسلامی نهمین کشور «مسیحیت‌ستیز» در جهان است. ایران در گزارش سال گذشته در رتبه هشتم قرار داشت و سال پیش از ان نیز نهمین کشور «مسیحیت‌ستیز» جهان بود.