«محبت نیوز»- باستانشناسان در رم بقایای کاخی باستانی را کشف کردهاند که زمانی اقامتگاه پاپها بوده است، پیش از آنکه واتیکان به مقر رسمی آنها تبدیل شود. این کاخ که شامل دیوارهای دفاعی است، در میدانی در مجاورت کلیسای جامع سنت جان لاتران واقع شده و قدمت آن به قرن نهم میلادی بازمیگردد.
به گفته محققان، این دیوارها با استفاده از سنگهای بزرگ توف (خاکستر آتشفشانی) ساخته شدهاند که شاید از بقایای سازههای تخریبشده بازسازی شدهاند. گمان میرود این سازه از پاتریارچیو، یک کلیسای یادبود که به دستور امپراتور کنستانتین در قرن چهارم میلادی ساخته شده بود، محافظت میکرده است. کنستانتین اندکی پس از اعلام مسیحیت به عنوان دین رسمی امپراتوری روم، دستور ساخت این کلیسا را صادر کرد.
به گزارش دیلی میل، کلیسای جامع سنت جان لاتران در قرون وسطی گسترش یافت و بازسازی شد و تا سال 1305 میلادی، زمانی که مقر پاپ به آوینیون در فرانسه منتقل شد، به عنوان مقر پاپ مورد استفاده قرار میگرفت. این کاخ تا زمان بازگشت پاپها به رم در سال 1377 میلادی، اقامتگاه آنها بود. واتیکان تا سال 1929 به طور رسمی به عنوان مقر پاپ تعیین نشد.
از آنجایی که تاریخ شهر رم به حدود 2800 سال پیش بازمیگردد، انجام پروژههای عمرانی اغلب منجر به کشف آثار باستانی میشود. وزارت فرهنگ ایتالیا در بیانیهای اعلام کرد: «این کشف برای شهر رم و تاریخ قرون وسطایی آن از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است، زیرا در دوران مدرن هیچ کاوش باستانشناسی گستردهای در این میدان انجام نشده است.»
این کشف در جریان بازسازی منطقه اطراف کلیسای سنت جان لاتران، پیش از برگزاری مراسم جوبیلی (Jubilee) انجام شد. این رویداد یکساله که از دسامبر آغاز میشود، پیشبینی میشود بیش از 30 میلیون زائر و گردشگر را به پایتخت ایتالیا جذب کند.
جنارو سانجیولیانو، وزیر فرهنگ ایتالیا، گفت: «اکتشافات جدید در میدان سن جیووانی در لاترانو بار دیگر نشاندهنده غنای سرزمین رم و معدن بیپایان گنجینههای باستانشناسی است.» وی افزود: «هر سنگ با ما سخن میگوید و داستان خود را روایت میکند. به لطف این اکتشافات مهم، باستانشناسان قادر خواهند بود اطلاعات بیشتری درباره گذشته ما کسب کنند.»
باستانشناسان در سراسر این سازه باستانی، نشانههای متعددی از مرمتها، از جمله تکنیکهای مختلف ساختوساز را شناسایی کردهاند. در بخش غربی سازه، تکنیک ساختوساز به سمت روشی نامنظمتر تغییر میکند که شامل پشتبندهای گوهایشکل است. بخش پایانی که به قسمت جلویی کلیسا منتهی میشود، با بلوکهای توف روکش شده، اما این بار توسط پشتبندهای مربعیشکل پشتیبانی میشود.
تمرکز این سازه بر جنبههای دفاعی ممکن است با درگیریهای داخلی در روم مرتبط باشد، زیرا خانوادههای اشرافی قدرتمند برای کنترل تاج و تخت پاپ با یکدیگر رقابت میکردند. همچنین، نیروهایی از سیسیل در سال 846 میلادی به رم حمله کردند و کلیساها، از جمله کلیسای سنت پیتر را غارت کردند. این حملات توسط خلافت اغلبی، یک سلسله عرب که بخشهای بزرگی از سیسیل، جنوب ایتالیا و ساردینیا را فتح کرده بود، انجام شد.
تاریخ خشونتآمیز آن دوران نشان میدهد که این دیوار عظیم احتمالن هدف دفاعی داشته و از کلیسا و ساختمانهای اطراف آن محافظت میکرده است. پس از بازگشت پاپها از آوینیون به رم و انتقال مقر پاپ به واتیکان، دیگر نیازی به دفاع از پاتریارکنشین نبود. باستانشناسان میگویند در نتیجه، دیوار دیگر کاربردی نداشت و تخریب، دفن و در نهایت فراموش شد.
کشف این کاخ همزمان شده با انتخاب کاردینال رابرت پرِووست بهعنوان رهبر جدید کلیسای کاتولیک که با نام پاپ لئوی چهاردهم شناخته میشود. او نخستین پاپ اهل ایالات متحده است که در شیکاگو متولد شد و بیشتر دوران خدمت خود را در آمریکای لاتین گذرانده است.
