به گزارش سرویس ترجمه «محبت نیوز»- موصل بدون مسیحیان برای اولین بار در تاریخ خود، این اوج تراژدی مسیحیان عراق بود که حدود 8 سال پیش و پس از تهاجم گروه اسلامی داعش به موصل در تابستان 2014 رقم خورد. فاجعه ای که هنوز اثراتش در این کشور به پایان نرسیده است.
به نوشته «عربی پست»، زمانی که شبه نظامیان داعش بر موصل، دومین شهر بزرگ عراق مسلط شدند، به ساکنان مسیحی این فرصت را دادند که بین مسلمان شدن یا پرداخت جزیه و یا مواجهه با لبه نیز شمشیر، یکی را انتخاب کنند که البته اکثر آنان فرار را برگزیدند. مسیحیان موصل کلیساها، خانه ها و املاک خود را به همراه خاطرات و تاریخ خود در این شهر باستانی به دلیل ناتوانی نهادهای دولتی در محافظت از آنها در برابر وحشیگری داعش در آن زمان رها کردند.
اما عراق با حمایت ائتلاف بینالمللی در سال 2017 و در پی نبردهای شدیدی که موجب تخریب اماکن مذهبی و املاک عمومی و خصوصی در استان نینوا واقع در شمال کشور شد، تمام خاک خود را از داعش پس گرفت.
پس از شکست داعش، برخی از معدود خانوادههای مسیحی به موصل و دشت نینوا بازگشتند، در حالی که بیشتر خانوادهها به مناطق امنتر، بهویژه اقلیم کردستان (در شمال عراق) مهاجرت کردند.
مسیحیت در عراق دومین دین بزرگ از نظر تعداد پیروان پس از اسلام است که اکثر آن ها اعضای کلیسای کلدانی و آشوری هستند و همچنین گروه های کوچکی از ارامنه، ترکمن ها، کردها و عرب ها نیز در میان آنان وجود دارند .
14 فرقه مسیحی در عراق به رسمیت شناخته شده اند که اکثریت آنها در بغداد، استان نینوا در شمال و اقلیم کردستان زندگی می کنند.
سرکوب مسیحیان عراق پس از حمله داعش آغاز نشد، بلکه به دوران حکومت صدام حسین بازمی گردد، پس سقوط صدام نیز مسیحیان هدف حملات مکرر گروه های تروریستی اسلامی به ویژه القاعده قرار گرفتند که یکی از عوامل اصلی مهاجرت آنان از این کشور بود.
در اکتبر 2010، ستیزه جویان “القاعده” ده ها مسیحی را در داخل کلیسای “بانوی نجات بخش” در مرکز بغداد گروگان گرفتند که 60 تن از مسیحیان قربانی این گروگانگیری شدند.
از زمان سقوط رژیم صدام در سال 2003، نرخ مهاجرت مسیحیان عراق به اروپا، ایالات متحده، کانادا و استرالیا افزایش یافته است.
اوکر ضیا، یک شهروند مسیحی ساکن بغداد می گوید: «سلسله حملات به مسیحیان در عراق سابقه طولانی و گستردهای دارد که به سال 1930 باز میگردد».
ضیاء افزود: «موج جدید مهاجرت مسیحیان از سال 2003 با تهاجم عناصر تروریستی القاعده آغاز شد و به دنبال آن درگیری های فرقه ای بین سنی ها و شیعیان در سال 2006 و سپس ورود سازمان تروریستی اسلامی داعش به کشور در سال 2014 به آن سرعت بخشید.»
وی ادامه داد:« بازگشت مسیحیان مهاجر به عراق با توجه به رنج های تلخی که سال ها در این کشور داشتند بسیار دشوار شده است و عراق همچنان از نبود امنیت، ثبات و خدمات عمومی ضعیف رنج می برد.»
از یک میلیون و نیم مسیحی تا 250 هزار نفر
طبق گزارش کمیسیون حقوق بشر عراق در مارس 2021، از 1.5 میلیون مسیحی که قبل از سال 2003 حضور داشتند، تنها 250 هزار مسیحی هنوز در عراق باقی مانده اند.
در این گزارش آمده «1315 مسیحی در عراق بین سالهای 2003 تا 2014، علاوه بر آوارگی 130 هزار نفر و ربوده شدن 161 نفر دیگر در دوره تسلط داعش بر شهر موصل فقط بین سالهای 2014 تا 2017، کشته شدند».
رعد کاجی، رئیس مؤسسه اوقاف مسیحی در عراق نیز در بیانیهای اعلام کردعوامل زیادی وجود دارد که به ادامه روند مهاجرت مسیحیان از عراق سرعت بخشیده است.
وی تصریح کرد: «بیثباتی امنیتی و سیاسی، هدفگیری فرقهای و گسترش عناصر سازمانهای تروریستی در مهاجرت گسنرده مسیحیان از عراق نقش داشته اند.»
کاجی احتمال بازگشت مسیحیان مهاجر به عراق را پایین دانست و خاطرنشان کرد که “اکثر آنها اموال خود را فروخته اند و بازگشت دوباره آنها دشوار است.”
طی چند سال گذشته بسیاری از کلیساهای عراق به استثنای اقلیم کردستان تعطیل یا ویران شدند و مقامات با کمک سازمان های بین المللی فقط تعدادی اندکی از آنها را بازسازی کردند.
یوسف توما اسقف اعظم کلیسای کلدانی در کرکوک و سلیمانیه نیز گفت که “کاهش تعداد مسیحیان عامل تعطیلی کلیساها در کشور است.”
توما توضیح داد که “افراط گرایی در کشور مهمترین دلیل مهاجرت مسیحیان از عراق است.”
وی افزود: “بازگشت مجدد مسیحیان به عراق با چندین موضوع مرتبط است، بخصوص نقش جدی دولت از طریق تصویب قوانینی که هدف قرار دادن مسیحیان و تبعیض های فرقه ای را جرم انگاری کند و سیاست هایی که آگاهی جامعه را در این باره افزایش دهد می تواند حائز اهمیت باشد.”
