استفاده ابزاری حوزوی‌ها از «مسیحیت» برای توجیه مقابله با بدحجابی!

«محبت نیوز»- چند هفته‌ای است در ایران فشار و سختگیری حکومت در مورد «حجاب اجباری» بیشتر شده است و گشت ارشاد و بسیج اذیت و آزار زنان در خیابان‌ها را به اسم مقابله با بدحجابی تشدید کرده‌اند.
در همین ارتباط شماری از سازمان‌ها و نهادهای دولتی محدودیت‌های تازه‌ای را در زمینه ضرورت حجاب براساس استانداردهای حکومتی تعیین کرده است و حتا در برخی استان‌ها صحبت از این شده که خدمات عمومی به زنان بدحجاب ارائه نشود.
در دفاع از بگیر و ببندهای طالبانی جمهوری اسلامی آیت‌الله لطف‌الله دژکام نماینده علی خامنه‌ای در فارس و امام جمعه شیراز در خطبه‌های نماز جمعه ۱۷ تیرماه در دفاع از برخوردهای قهری برای مقابله با آنچه «بدحجابی» خوانده می‌شود گفته «چند روز قبل در صحبتی که با رئیس انجمن کلیمیان داشتم به موارد مشترکی میان مسلمانان و کلیمیان اشاره شد که حجاب از جمله آن بود و باید بگوییم که در آیین مسیحی نیز پوشش و حجاب وجود داشته است.»

او تأکید کرد «شیراز دارای اقلیت‌ های ادیان دیگر است که حجاب مسئله مشترک بین این ادیان است و اگر کسی شعار بی حجابی یا بدحجابی بدهد خارج از همه ادیان است.»
در همین ارتباط حجت الاسلام محمدحسین مدبر،امام جمعه جهرم نیز بر اینکه حجاب یک پدیده انسانی و فطری بوده و در همه ادیان آسمانی مورد تاکید قرار گرفته است گفته «در کتاب مقدس و منابع مسیحی همچون انجیل به صراحت دستور حجاب را می‌بینیم.»
در مورد استناد حلقه نزدیکان خامنه‌ای به آنچه کلیمیان و مسیحیان در مورد حجاب می‌گویند دو نکته قابل توجه است:
اول آنکه در کشورهایی که اکثریت جامعه مسیحی‌اند نه مقامات حکومتی و نه کلیساها برای «حجاب» مردم خط مشی و تعیین نمی‌کند و همه افراد با هر دین و آئینی که هستند در انتخاب پوشش خود آزادند.
دوم آنکه در ایران به صورت سازمان‌یافته با مسیحیت مقابله می‌شود. از حوزه‌های علمیه و مراکز دینی و اسلامی گرفته تا نهادهای امنیتی و قضایی شبکه‌ای برای مقابله با رشد مسیحیت در ایران شکل گرفته است که بازداشت و مجازات نوکیشان و مبشران مسیحی در کلیساهای خانگی با اتهامات امنیتی نتیجه آن است. در ایران حتا برخی مراجع تقلید آشکارا می‌گویند «مسیحیان نجس» هستند! در چنین شرایطی تناقض و دوگانگی است که دژکام برای توجیه برخوردهای طالبانی با زنان از مسیحیت و یهودیت هزینه می‌کند. در واقع حوزوی‌ها از مسیحیت برای ترویج حجاب اجباری استفاده ابزاری می‌کنند که تازگی هم ندارد.
دژکام و همفکران او باید پاسخ دهند اگر مسئله الگوبرداری از مسیحیت است چرا حق زنان در جوامع مسیحی برای اختیار در انتخاب حجاب را الگو قرار نمی‌دهند؟ در تمام کشورهای با اکثریت جمعیت مسیحی دنیا زنان می‌توانند انتخاب کنند که حجاب بر سر داشته باشند و پلیس و نهادهای دولتی و قضایی از این حق آنان دفاع می‌کند اما در ایران بی‌حجابی ممنوع و «بد حجابی» سخت‌ترین برخوردها روبرو می‌شود.

در حقیقت نوع پوشش زنان در مسیحیت یک انتخاب شخصی است و نه نشانۀ روحانیت. مسئلۀ اصلی وضعیت قلبی ما نسبت به اطاعت و سرسپردگی به اقتدار «خداوند» است. خدا خیلی بیش از آنکه به پوشش سر توجه کند، به نگرش و وضعیت قلبی ما توجه می کند.

Tagged:

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شبکه‌های اجتماعی