آخوندها در ایران «بی‌اعتبار» شده‌اند

پنجشنبه، ۱۸ خرداد، ۱۴۰۲

«محبت نیوز»- حجت‌الاسلام الهی‌زاده امام مسجدی در شهرستان یاسوج به خبرگزاری فارس می‌گوید «یکی از دوستان امام جماعت ما به خواستگاری دختری رفته بود. پدر دختر گفت مگر امام جماعتی مسجد هم نان و آب دارد؟ من دختر به امام جماعت نمی‌دهم.»
وی در این مصاحبه که ۱۷ خرداد منتشر شد توضیح داد «طلبه‌ها بعد از تحصیل، حضور به عنوان امام جماعت را آخرین اولویت خود قرار می‌دهند.»
الهی‌زاده در بخش دیگری می‌گوید «علما و روحانیون سرشناس از مسجد دور شدند و تبلیغ و تبیین خود را محصور به منابر مجالس و هیأت‌ها کردند. همین اتفاق موجب شد که جایگاه و شأن امامت مسجد هم در کشور ما افول کند.»
وی همچنین اعتراف کرد طلبه‌های از همه جا رانده و مانده، امام جماعت می‌شوند.
این اظهارات نشان می‌دهد تا چه اندازه جایگاه روحانیون و آخوندها در جامعه افول کرده و از سوی دیگر حوزوی‌ها به دنبال قدرت هستند و با روضه‌خوانی و مسجدداری جیبشان پُر نمی‌شود.
یک هفته پیش از این احمدحسین فلاحی عضو فراکسیون روحانیت مجلس گفته بود «تعرض به روحانیون، اصلن نگران‌کننده‌ نیست» و «به کوری چشم دشمنان، مردم طرفدار روحانیت هستند.»
آخوندها در ایران سال‌هاست شأن و مقام خود را برباد رفته می‌بینند. جامعه‌ی دین‌زده نه به دستگاه روحانیت و نه به نظام جمهوری اسلامی اعتماد دارد. فراتر از این مردم آخوندها را مقصر وضع موجود می‌دانند. در رأس نظام علی خامنه‌ای تا وزرا و مسئولان نهادهای بالادستی همه با خشم مردم روبه‌روهستند.
پیش از این آیت‌الله سیدمحمدعلی ایازی در تحلیل خود از جایگاه روحانیت در شرایط کنونی ایران گفته بود «کاسه روحانیت با کاسه حکومت یکی شده است. یعنی هر اتفاقی در حکومت رخ می‌دهد و هر گرفتاری که مردم را درگیر و گرفتار می‌کند، به حساب روحانیون و نقش این طیف در امور کشور گذاشته می‌شود.‌»
حتا اگر در مواردی روحانیت آلوده به قدرت نشده باشد سکوت آنها شراکت با ظلم و ستمی است که حکومت روا می‌دارد آنها سکوت می‌کنند.
در اعتراضات مردم علیه روحانیون شعار می‌دهند. پلاکارها و تصاویر علی خامنه‌ای را به آتش می‌کشند. در مواردی حتا فراتز از این مساجد به آتش کشیده شدند. موارد حمله به آخوندها افزایش پیدا کرده است. اینها علائمی هستند که موقعیت آنها در جامعه را به خوبی به تصویر می‌کشند.