«محبت نیوز»- شیخ حسین انصاریان، واعظ مشهور در جمع شماری از مبلغان و طلاب حوزه علمیه قم گفته «متأسفانه بسیاری از افراد با مشاهده سختیها و مشکلات، عطای تبلیغ دین را به لقایش میبخشند درحالیکه این وضعیت به نوعی خالی کردن میدان دین است که بی گمان به ضرر اسلام و تشیع خواهد بود.»
سایت «شفقنا» روز چهارشنبه ۳۱ خرداد به نقل او نوشت «در چند صدسال گذشته دشمنان با سیاستهای خود درصدد ضربه زدن به تشیع بودهاند و امروز نیز به ابزارهای مختلفی مجهز شدهاند. نکته قابل تأمل این است که ما تاکنون نتوانستهایم این ضربههای شدید چند صدساله به دین را با استفاده از منبر جبران کنیم.»
انصاریان نگفت این دشمنان چه کسانی هستند اما از یک سو دستگاه روحانیت شیعه در ایران به شدت در بین آحاد جامعه منفور شده و از سوی دیگر مردم دینگریز شدهاند. همچنین او اشارهای نکرد که در ۴۴ سال گذشته که با هزینههای هنفگت علما و روحانیون وسط میدان بودند و حکومت تمام قد در اختیار حوزویها بود چه نتیجهای عاید مردم شد؟
عباس عبدی فعال سیاسی اصلاحطلب اوایل خرداد در مطلبی که روزنامه «اعتماد» منتشر کرد نوشت «یکی از علل گریز از دین مواضع و سخنان وهنآمیز برخی از این افرا (روحانیون) است. ضربهای را که این افراد به دین و دینداری میزنند، رژیمهای ضد دین نمیزنند و نزدهاند و البته تاثیر سکوت آقایان یا حتا خنده معنادار در برابر این گفتارها، حتی بدتر از اصل این سخنان است.»
حتا نزدیکان حکومت و عناصر نزدیک به هسته مرکزی حکومت در ایران نیز از بحرانی که دستگاه روحانیت در آن گیرافتاده بیم دارند.
حجتالاسلام علیرضا پناهیان واعظ نزدیک به بیت علی خامنهای اوایل اردیبهشت در جمع منبریهای جوان گفته بود رفتار غلط «مدعیان دینداری و انقلابی» از دلایل مهم «دینگریزی» است.
حکومت تلاش زیادی کرده تا نسل جدید مبلغان شیعه را در حوزهها پروش دهد اما علیرغم صرف میلیاردها تومان هزینه برای این منظور، به هیچ موفقیتی دست نیافته است. اکثریت مردم به دنبال آزادیهای فردی خود هستند و ملاها مشروعیت و اعتبارشان را بر باد رفته میبینند. چنانکه حتا در بین مذهبیون نیز بیاعتبارند.
چندی پیش خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران در گزارشی نوشت «طلبهها بعد از تحصیل، حاضر نیستند به عنوان امام جماعت به مساجد بروند و این جایگاه رفیع را آخرین اولویت خود قرار میدهند.» این خبرگزاری در ادامه گفته بود «جایگاه امام جماعت مسجد تا جایی افول کرده که مردم حاضر نیستند با این تبار وصلت کنند و از همین رو بخش اندکی از خروجی حوزهها برای مساجد میماند.»




















