به گزارش «محبت نیوز» سید علی خامنه ای طی دیداری با نمایندگان اقلیتهای مذهبی در مجلس ، تاکید کرد که بر اساس آموزههای اسلام باید “با پیروان ادیان دیگر با انصاف و عدالت” رفتار شود.
به گفته خبرگزاری فرانسه، در مقابل، رهبر حکومت اسلامی همچنین مدعی شد که نه تنها مسلمانان در اروپا و آمریکا امنیت جانی ندارند، بلکه تبلیغات گستردهای همواره علیهشان صورت می پذیرد و مساجد و محل های عبادت آنان دائمن هدف تعرض و تخریب قرار میگیرند.
آیت الله خامنه ای گفت که در آلمان دستجات «نئونازی» به «مسلمانان و مساجد آنان حمله میکنند و آنان را میزنند و میکشند، بی آنکه عاملان این اقدامها به طور شایسته تحت پی گرد قانونی قرار بگیرند.»
وی در انتها گفت که چنین اقدام هایی علیه غیرمسلمانان در جمهوری اسلامی ایران سابقه ندارد و حتا یک «جوان حزب اللهی تُند و داغ هم هرگز به خودش اجازه نمی دهد که به یک غیرمسلمان تهاجم و حمله بکند.»
سخنان سیدعلی خامنهای و ادعای رواداری جمهوری اسلامی با اقلیتهای مذهبی در حالی است که طی سالهای پس از استقرار جمهوری اسلامی، تعداد زیادی از پیروان مذاهب دیگر در ایران اعدام و یا به زندانهای طولانی محکوم شده اند.
فشار بر اقلیتهای مذهبی، که حتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز به رسمیت شناخته شدهاند، از همان زمان پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷ آغاز شد و با گذشته حدود ۳۶ سال، به مهاجرت گسترده مسیحیان و یهودیان ایران انجامید.
به نقل از روز، کارن خانلریان، نماینده وقت ارمنیان ایران در مجلس، چند سال پیش با تاکید بر کاهش سالیانه تعداد مسیحیان گفته بود: “تعداد جمعیت ارمنیها در ایران به تدریج کاهش مییابد و امروز جامعه حدود ۶۰-۷۰ هزار نفر جمعیت دارد.”
با این حال، سازمان ملل در گزارش های ویژه و قطعنامه های متعددش علیه جمهوری اسلامی نقض حقوق بشر به ویژه نقض حقوق اقلیت های مذهبی در این کشور را دائمن مورد سرزنش قرار داده است. احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، در اسفند ماه سال گذشته نوشت که «دست کم ۳۰۷ نفر از اعضای اقلیتهای مذهبی و دینی از جمله ۱۳٦ بهایی، ۱۹ درویش، ۵۰ مسیحی، ۹۰ سنی و ۲ زرتشتی صرفاً به دلایل مذهبی در زندانهای ایران به سر میبرند».
همچنین در گزارش لیست سالانه جفا بر مسیحیان در سال 2014 نام جمهوری اسلامی ایران در ده کشور صدر این فهرست به چشم میخورد. ایران که در گزارش پیشین این سازمان در سال ۲۰۱۳، در مقام نهم قرار داشت، با دو پله تنزل در رده هفتم قرار گرفته است. در این کشور نوکیشان مسیحی مورد پیگرد قرارمیگیرند و به عنوان بازگشت از دین، زندانی و حتی تهدید به اعدام میشوند.
در این بین، بهاییهای ایران نیز از کلیه حقوق اجتماعیشان محرومند و بسیاری از آنان طی ۳٦ سال گذشته به دلیل باورهای دینی اعدام شده اند. بر اساس قوانین رایج در ایران خروج از اسلام و گرویدن به ادیان دیگر ( ارتداد ) مستوجب مرگ است، در حالی که سنیهای کشور نه فقط از حقوق سیاسی شان محرومند، بلکه همانند مسیحیان حتا اجازۀ ساختن یک مسجد در تهران را نیز ندارند.
