«محبت نیوز»- در نووی ساد، دومین شهر بزرگ صربستان گروه کوچکی از اعضای یک کلیسای انجیلی با راهاندازی مرکز بازپروری «رنگینکمان»، پناهگاهی برای معتادان به مواد مخدر و الکل فراهم کردهاند. این اقدام در کشوری صورت میگیرد که جامعه انجیلی آن با جمعیتی حدود ۶۰۰۰ نفر، تنها یکدهم درصد از کل جمعیت را تشکیل میدهد.
به گزارش «کریستین دیلی اینترنشنال»، مدیریت این مرکز بر عهده کشیش «دوشان برِدی» (معروف به کشیش بِرا) است؛ مردی که خود ۳۲ سال پیش، پس از سالها درگیری با اعتیاد به الکل و مواد مخدر، توانست بر این بحران غلبه کند و اکنون تجربه زیسته خود را در اختیار دیگران قرار میدهد.
از اعتیاد تا رهبری یک جنبش بازپروری
کشیش بِرا در مصاحبهای با اشاره به گذشته خود میگوید: «درک درد اعتیاد، مبارزه و لغزشهای مکرر برای من آسان است. من در سال ۱۹۹۴ و در بحبوحه جنگ یوگسلاوی، زمانی که هیچ مرکز درمانی یا حمایت پزشکی برای معتادان در صربستان وجود نداشت، به عیسی مسیح ایمان آوردم و تنها از طریق فیض خداوند شفا یافتم.»
او با تأکید بر اینکه ۳۲ سال است پاک مانده، معتقد است که ترک اعتیاد صرفن یک تصمیم فیزیکی نیست. به گفته وی، بسیاری از معتادان هر روز صبح با وسوسه مصرف بیدار میشوند، اما هدف مرکز «رنگینکمان» رساندن افراد به مرحلهای از آزادی درونی است که دیگر میلی به بازگشت نداشته باشند.
تغییر الگوی مصرف مواد در صربستان؛ از هروئین تا کوکتلهای مرگبار
مدیر مرکز رنگینکمان با تشریح پیشینه بحران مواد مخدر در منطقه بالکان توضیح داد که پس از جنگ کوزوو در سال ۱۹۹۸، صربستان به بخشی از مسیر ترانزیت مواد مخدر از افغانستان به اروپا تبدیل شد و خیابانها از هروئین ارزانقیمت اشباع گردید.
وی افزود: «اگرچه مصرف هروئین به شکل سنتی کاهش یافته، اما اکنون با چالش پیچیدهتری روبرو هستیم. ترکیبی سمی از کوکائین، آمفتامینها، هروئین مصنوعی، متادون و الکل، همراه با اعتیاد به قمار، الگوی جدیدی از بحران را ایجاد کرده است.»
الگوی درمانی و خودکفایی اقتصادی
مرکز بازپروری کلیسا که فعالیت خود را به طور رسمی از سال ۲۰۰۸ آغاز کرد، از متدولوژی سازمان بینالمللی «تین چلنج» (Teen Challenge) بهره میبرد. این مرکز در حال حاضر در دو شعبه (شهری و روستایی) فعالیت میکند و تمرکز آن در حال حاضر بر روی مردان است.
یکی از ویژگیهای بارز این موسسه، استقلال مالی کامل از دولت است. کشیش برا در این باره میگوید: «از آنجا که دولت حمایتی نمیکند و مراجعان ما اغلب افراد بیبضاعت و بی خانمان هستند که توان پرداخت هزینه را ندارند، ما مدلهای کسبوکار خودمان را توسعه دادهایم.»
این مرکز با راهاندازی یک شرکت حملونقل و اسبابکشی، اجاره ماشینآلات کشاورزی و خدمات نظافتی که توسط مددجویان اداره میشود، توانسته است ۷۵ درصد از هزینههای خود را تأمین کند. با این حال، برا اشاره میکند که ناپایداریهای سیاسی و اقتصادی اخیر در صربستان، فعالیتهای اقتصادی آنها را نیز تحتالشعاع قرار داده است.
فراتر از ترک اعتیاد؛ بازگشت به زندگی
فعالیتهای این سازمان تنها به ترک فیزیکی محدود نمیشود. طرح «دستی برای یک دوست» با هدف حمایت از بیخانمانها و تأمین غذا و دوستی برای آنان اجرا میشود. گزارشها حاکی از آن است که بسیاری از مددجویان سابق این مرکز اکنون به زندگی عادی بازگشتهاند؛ از جمله فردی که اکنون به عنوان جراح فعالیت میکند و دیگری که خود مسئولیت کلیسایی را در کرواسی بر عهده گرفته است.
کشیش برا با تأکید بر رویکرد ایمانی در درمان میگوید: «اعتیاد پاسخی به درد و خلاء درونی است. ما علاوه بر آموزش مهارتهای شغلی و بهداشتی، سعی میکنیم با پر کردن این خلاء معنوی، مانع از بازگشت فرد به سمت مواد شویم.»
مسئولان این مرکز امیدوارند در آینده فعالیتهای خود را به مناطق روستایی صربستان که فاقد هرگونه امکانات حمایتی هستند، گسترش دهند.
کشیش برا در خاتمه گفت در انجیل آمده است:
“عيسی به او فرمود: «اين نشان میدهد كه امروز نجات به اهل اين خانه روی آورده است. اين مرد، يكی از فرزندان ابراهيم است كه گمراه شده بود. من آمدهام تا چنين اشخاص را بيابم و نجات بخشم!»”
لوقا ۱۹:۹-۱۰
