«محبت نیوز»- در میدان سنت پیتر واتیکان، پاپ لئو چهاردهم طی مراسمی هفت چهرهی مسیحی را به جمع قدیسان کلیسای کاتولیک افزود. این مراسم با حضور بیش از ۷۰ هزار نفر از سراسر جهان برگزار شد و نامهایی از نقاط مختلف دنیا و با پیشینههای گوناگون را در فهرست قدیسان جای داد. در میان این چهرههای برجسته، اسقف اعظم ایگناتیوس مالویان، اسقف اعظم کاتولیک ارمنی، که در سال ۱۹۱۵ در جریان نسلکشی ارامنه به شهادت رسید، به چشم میخورد.
ایگناتیوس مالویان در سال ۱۸۶۹ در ماردین، واقع در امپراتوری عثمانی سابق، متولد شد. او که از کودکی به امور معنوی علاقهمند بود، برای تحصیلات دینی به صومعه بانوی بزمار در لبنان فرستاده شد. پس از اتمام تحصیلات، در سال ۱۸۹۶ به عنوان کشیش منصوب شد و نام ایگناتیوس را به یاد سنت ایگناتیوس انطاکیهای برگزید. پیش از انتخاب به مقام اسقفی ماردین در سال ۱۹۱۱، بیش از یک دهه در جوامع کاتولیک ارمنی در اسکندریه و قاهره خدمت کرد.
در سال ۱۹۱۵، با آغاز نسلکشی ارامنه، نیروهای عثمانی به اتهام پنهان کردن سلاح، محل اقامت و کلیسای او را محاصره کردند. در سوم ژوئن همان سال، اسقف اعظم مالویان به همراه ۲۷ نفر از کاتولیکهای ارمنی دستگیر و زندانی شدند. این دستگیریها، موجی از بازداشت روحانیون و غیرنظامیان ارمنی را در پی داشت.
در طول محاکمه، قاضی دادگاه به مالویان پیشنهاد گرویدن به اسلام را داد، پیشنهادی که با مقاومت سرسختانهی او روبرو شد. مالویان با قاطعیت اعلام کرد که مرگ را بر انکار ایمان مسیحی خود ترجیح میدهد. او تحت شکنجههای جسمی و روحی فراوانی قرار گرفت، اما هرگز از ایمان خود دست نکشید و الهامبخش دیگران در حفظ باورهایشان بود.
شاهدان عینی نقل میکنند که مالویان پیش از اعدام، برای دیگر مسیحیانِ بازداشتشده دعا کرد، مراسم عشای ربانی را به جا آورد و نان مقدس را در میان آنان تقسیم کرد. در روایتی از آن روز آمده است: «ابری از نور، گروه مسیحیان را پوشاند و آنان را از دید سربازان پنهان کرد و عطر خوشی در فضا پراکنده شد.»
مالویان در آخرین دیدار با یکی از مقامات به نام ممدوح بیگ، بار دیگر از انکار مسیحیت امتناع ورزید و گفت: «من برای ایمان و دینم زندگی و جان خواهم داد و به صلیب خداوند افتخار میکنم.» او لحظاتی بعد به شهادت رسید، در حالی که آخرین کلماتش این بود: «خدای من، به من رحم کن و روحم را به دستان تو میسپارم.»
اسقف اعظم ایگناتیوس مالویان در نزدیکی دیاربکر به شهادت رسید. اعتقاد بر این است که شهادت او در ۱۰ یا ۱۱ ژوئن ۱۹۱۵ رخ داده است. اکنون، کلیسای کاتولیک با اعلام قدیسی او، نام و یادش را گرامی داشته و او را به عنوان الگویی برای پیروان مسیح در سراسر جهان معرفی میکند.
