از طرابلس تا تهران؛ روایتی از خدمت مسیحی یک خانواده آمریکایی در دوران جنگ سرد

«محبت نیوز»- بر اساس گزارش سازمان‌های مسیحی، در حالی که آمارهای رسمی، جمعیت مسیحیان ایران ( ارمنی و آشوری‌تبار) را کمتر از ۱۵۰ هزار نفر از مجموع ۹۳ میلیون نفر جمعیت کل کشور اعلام می‌کنند، تخمین زده می‌شود دست‌کم یک میلیون ایرانی دیگر به طور مخفیانه به مسیحیت گرویده‌اند که این تعداد رو به افزایش است.

این تحول همزمان با افزایش چشمگیر سرکوب‌های مذهبی بوده است. در سال گذشته میلادی، مقامات ایرانی بیش از ۲۵۰ مسیحی را به اتهامات بی اساس مانند تبلیغ علیه نظام بازداشت کردند. این آمار که در گزارش‌های سازمان‌های مسیحی منتشر شده، حدود دو برابر تعداد دستگیرشدگان سال قبل با اتهامات مشابه است.

گذشته‌ای متفاوت: کلیساهای فعال در ایران و لیبی

وضعیت کنونی مسیحیان در ایران در تضاد شدید با گذشته‌ای نه چندان دور است؛ دوره‌ای که کلیساها، از جمله جماعت‌هایی متشکل از نظامیان آمریکایی، در ایران و سایر کشورهای مسلمان مانند لیبی آزادانه فعالیت بشارتی داشتند. ژنرال جان بردلی، نوه آلبرت برایان، روایتی از فعالیت‌های پدربزرگش که به عنوان مهندس عمران در ارتش آمریکا مشغول به خدمت بود را بازگو می‌کند. آلبرت برایان در اوایل دهه ۱۹۵۰ توسط سپاه مهندسان ارتش آمریکا برای مدیریت یک پروژه ساختمانی به لیبی اعزام شد.

در سال ۱۹۵۳، او و همسرش در پایگاه هوایی ویلوس در نزدیکی طرابلس (بزرگترین تاسیسات نظامی ایالات متحده در خارج از آمریکا طی جنگ سرد) کلیسایی را در منزل خود تأسیس کردند. آلبرت برایان علاوه بر مهندسی، به تعلیم و تعمید نوکیشان مسیحی در دریای مدیترانه نیز می‌پرداخت. کلیسای مسیح طرابلس در نهایت با کمک‌های مالی، ساختمانی را برای برگزاری مراسم خریداری کرد. بردلی با اشاره به عکسی از آن زمان می‌گوید: «این اولین کلیسایی بود که لیبی اجازه ساخت آن را در طرابلس داده بود.»

از لیبی تا تهران: فعالیت میسیونری خانواده برایان

پس از چهار سال، خانواده برایان برای مدت کوتاهی به آمریکا بازگشتند، اما ارتش از آلبرت خواست تا پروژه مهندسی مشابهی را در تهران اجرا کند و آن‌ها راهی ایران شدند. در تهران نیز، آلبرت و همسرش الن شروع به بشارت و برگزاری جلسات کلیسا در منزل خود کردند که بسیاری از نظامیان و غیرنظامیان آمریکایی نیز در آن شرکت می‌کردند. جان بردلی می گوید که در دسامبر ۱۹۵۹، پدربزرگ و مادربزرگش شاهد مراسم استقبال باشکوهی در تهران بودند که در آن پرزیدنت دوایت آیزنهاور و محمدرضا پهلوی، شاه ایران، در یک کادیلاک روباز در کنار هم نشسته بودند.

خانواده برایان در سال ۱۹۶۲ به ایالات متحده بازگشتند. سال‌ها بعد، رویدادهای تاریخی بزرگی منطقه را دگرگون کرد؛ در سال ۱۹۶۹ معمر قذافی کنترل لیبی را به دست گرفت و دستور تعطیلی پایگاه‌های هوایی آمریکا را صادر کرد، و در سال ۱۹۷۹ جمهوری اسلامی در ایران به قدرت رسید.

میراث بردلی: از ارتش تا کمک‌های بشردوستانه در افغانستان

جان بردلی، نوه آلبرت برایان، خود نیز ۴۱ سال در نیروی هوایی آمریکا خدمت کرد و به درجه سپهبدی رسید. او در سال ۲۰۰۸ به همراه همسرش “بنیاد لامیا افغان” را برای ارائه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان تأسیس کرد. این بنیاد بیش از ۳.۵ میلیون پوند کمک مالی جمع‌آوری کرده، هفت مدرسه و درمانگاه ساخته و پروتزهایی برای کودکان آسیب‌دیده در جنگ فراهم آورده است.

بردلی درباره میراث پدربزرگش می‌گوید: «من همیشه می‌خواستم مثل پدر باشم. کاری که ما از طریق بنیادمان در افغانستان انجام می‌دهیم، تلاشی است برای کمک به افراد نیازمند تا امیدی برای بهبود زندگی‌شان داشته باشند.» او می‌افزاید، گرچه قوانین مانع از تبلیغ مسیحیت در میان افغان‌ها می‌شد، اما «البته مردم آنجا می‌دانستند که ما مسیحی هستیم.» او کارهایش را از دیدگاه سخنان عیسی در انجیل متی ۲۵:۴۰ می‌بیند: «وقتی این خدمتها را به کوچکترین برادران من می‌کردید، در واقع به من می‌نمودید».

منبع: روزنامه کریستین کرونیکل

Tagged:

شبکه‌های اجتماعی