سازمان «ترجمه کتابمقدس کورپو»، شنبه ۳۰ دی ماه در کلیسای ایرانیان شمال لندن، از ترجمه «عهد جدید» به ۱۲ گویش و زبان بومی ایران رونمایی کرد.
طبق گزارش سالانه سازمان ماده ۱۸ و سه نهاد جهانی مسیحی که بیستم فوریه منتشر خواهد شد، در یک سال گذشته، داشتن و توزیع کتابمقدس،دلیل یک سوم از دستگیریهای مسیحیان بودهاست.
حکومت اسلامی، در چند دهه گذشته، در حملات به منازل مسیحیان به ویژه نوکیشان مسیحی، کتابمقدس را که شامل عهد عتیق و عهد جدید است،توقیف کرده و بارها از آن به عنوان مدرک جرم در دادگاه علیه مسیحیان استفاده کردهاست.
مقامات جمهوری اسلامی بارها در رسانههای داخلی از سوزندان صدها کتابمقدس و «انجیل» در ملأ عام سخن گفته ، و کتابمقدس مسیحیان را کالایی «ممنوعه» و «قاچاق» میخوانند.
فریدون موخوف، مدیر سازمان «ترجمه کتابمقدس کورپو» و معاون ناظرکلیساهای همگام که نظارت بر «۸۵۰ کلیسای خانگی در ایران را برعهده دارد»، در مورد ترجمههای جدید به «۱۲ گویش و زبان» در گفتگویی با مجله مسیحی «کریسچینتی تودی» یادآوری میکند که حق افراد به خواندن عهد جدید» و کتابمقدس به زبان و گویش خود، یک حق بشری است.
کشیش موخوف برای نخستین بار در سال 1990 کار ترجمه انجیل به زبان آذری را آغاز کرد و سپس «کورپو» را که در زبان آذری به معنای «پل» است، تأسیس کرد.
فریدون موخوف در گفتگو با «کریسچینتی تودی» می گوید همیشه هدف او این بود که کتاب مقدس مردم را به هم وصل کند.
تیم سازمان «ترجمه کتابمقدس کورپو» در سال 1998 عهد جدید را به زبان گیلکی آغاز کرد و با ترجمه انجیل به زبانهای مازندرانی و لری ادامه یافت. اما ترجمه انجیل به زبانها و گویش های بومی ایران برای چند سال متوقف شد تا اینکه ترجمه کتاب مقدس به زبان آذری در سال 2014 به پایان رسید و پس از آن ترجمه به زبانها و گویش های بومی دیگری را در ایران آغاز کرد.
ترجمه کتاب مقدس یا بخشهایی از آن به فارسی به قرن چهارم میلادی برمیگردد و برخلاف ادعاهای حکومت،مسیحیت در ایران ریشه دیرینه ای دارد و حتی زمان ساسانیان، میسیونرهای ایرانی به کشورهای چین و هند رفتهاند.
سازمان ترجمه کتابمقدس «کورپو» با ۵۸ مترجم همکاری میکند که دو سوم آنها در ایران زندگی میکنند. این سازمان با نهادهای جهانی مسیحی مانند «انجمنهای متحد کتابمقدس» همکاری دارد.
گفتنی است، ایران از کشورهایی است که دارای زبانها و گویشهای متنوع است. اما نیمی از آنها در معرض نابودی قرار گرفتهاند. اگرچه آمار دقیقی وجود ندارد ولی تالشی در گیلان، تاتی در قزوین، سنایا در تهران، نطنزی، نائینی و خوانساری و گزی در اصفهان، هورامی در کردستان، سیوندی و کُرُشی در فارس، لارستانی در هرمزگان، سوی در سیستانوبلوچستان، گویش بهدینان یا گبری در یزد، وَفسی در مرکزی، مندایی در خوزستان، خلجی در مرکزی و آشتیانی در مرکزی از جمله زبانها و گویشهای ایرانیِ در معرض نابودی هستند.
