«محبت نیوز»- ممنوعیت آموزش زبان انگلیسی در کودکستانها، که به تازگی توسط حمیدرضا شیخالاسلام، رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، اعلام شده، بخشی از راهبردهای جمهوری اسلامی برای تربیت کودکان مطابق با ایدئولوژی حاکم است. این سیاست به دنبال تربیت نسلی فرمانبردار و تأمین نظر علی خامنهای است و بهویژه در مهد کودکهای خصوصی و دو زبانه نیز اعمال میشود.
این ممنوعیت نخستین بار در مهرماه ۱۴۰۲ خبرساز شد، زمانی که رسانهها از بخشنامهای خبر دادند که تمامی مهد کودکها از آموزش زبانهای خارجی، بهویژه زبان انگلیسی، به کودکان زیر هفت سال منع شدهاند. بر اساس این بخشنامه، مهد کودکها موظفند تنها از محتوای آموزشی پیشنهادی سازمان تعلیم و تربیت کودک استفاده کنند که بهطور واضح ایدئولوژیک و سرشار از مفاهیم انقلابی است.
سخنان اخیر رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت درباره برخورد با مهد کودکهایی که به کودکان زبان انگلیسی آموزش میدهند، نشاندهنده اراده جدی حاکمیت برای شستوشوی مغزی کودکان است. پیش از تأسیس این سازمان، مهد کودکها تحت نظارت سازمان بهزیستی بودند، اما شورای انقلاب فرهنگی در پاییز ۱۳۹۹ تمامی امور مربوط به مهد کودکها را به آموزش و پرورش واگذار کرد.
سازمان تعلیم و تربیت کودک، که زیرمجموعه وزارت آموزش و پرورش است، وظیفهاش شکل دادن به مسیر فکری و ذهنی کودکان در راستای منافع حکومت است. این سازمان با ادعای تقویت «هویت ایرانی و اسلامی» و جلوگیری از «تأثیر فرهنگی غرب»، مانع آموزش زبان انگلیسی به کودکان میشود، در حالی که ناظران بر این باورند که هدف اصلی این اقدامها، هدایت کودکان به سمت ایدئولوژی جمهوری اسلامی است.
در مقابل، بسیاری از روانشناسان و متخصصان آموزش بر اهمیت یادگیری زبانهای خارجی در سنین خردسالی تأکید دارند. تحقیقات علمی نشان میدهد که مغز کودک در دوران خردسالی به راحتی زبانهای جدید را جذب میکند و کودکانی که در سنین پایین زبانهای خارجی میآموزند، از نظر شناختی در آینده موفقتر خواهند بود.
به عبارتی دیگر زمانی که یک جامعه از آموزش زبانهای خارجی غفلت ورزد، خود را در جهل و محدودیت محبوس کرده و نمیتواند با تحولات جهانی همگام شود. این وضعیت منجر به پسرفت فرهنگی و علمی آن جامعه میشود. امکان یادگیری زبانهای خارجی، به ویژه زبان انگلیسی، نه تنها درهای جدیدی به سوی توسعه علمی میگشاید، بلکه به کودکان میآموزد که با تفاوتها و فرهنگهای مختلف آشنا شوند و ذهنی باز و پذیرای تغییرات داشته باشند.در نتیجه، ممنوعیت آموزش زبان انگلیسی در مهدکودکها نه تنها یک تصمیم آموزشی، بلکه تعبیری از نگرش متحجرانه است که میتواند به عدم توسعه فرهنگی و علمی و در نهایت، پسرفت جامعه منجر شود.
