«محبت نیوز»- مراسم گرامیداشت و بزرگداشت روح الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، روز جمعه ۱۶ خرداد، همزمان با سی و ششمین سالمرگ وی، در کلیسای سرکیس مقدس تهران برگزار شد. این مراسم با حضور سردار محمدرضا موحدیان، رئیس کمیته اقلیتهای مذهبی و نیروهای مسلح ستاد بزرگداشت ارتحال خمینی و جمعی از ارامنه تهران برگزار گردید.
به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، در این مراسم، ارامنه تهران با خواندن دعا و ضمن اعلام پایبندی به انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، یاد و خاطرۀ بنیانگذار جمهوری اسلامی را گرامی داشتند. آراکل گادهچیان، نماینده اسقف اعظم سیبوه سرکسیان، نیز با یادآوری صفات ممتاز و آزاداندیشی خمینی، از او تقدیر کرد.
سردار موحدیان در این مراسم ضمن اشاره به فعالیتهای کمیته اقلیتهای مذهبی گفت: «ما در کمیته ادیان و اقلیت مذهبی ستاد امام راحل دو برنامه داشتیم: یکی ادای احترام اقشار مختلف از ادیان الهی که روز هفتم خرداد انجام شد و دیگری برنامههایی که خود اقشار بهصورت مستقل برای گرامیداشت امام خمینی برگزار کردند.»
او افزود که کلیمیان در کنیسه یوسفآباد، زرتشتیان در آتشکده آدریان و ارامنه در کلیسای سرکیس مقدس، برنامههایی برای گرامیداشت یاد و خاطره امام راحل برگزار کردهاند. این اظهارات در حالی مطرح میشود که فشار بر اقلیتهای دینی از جمله مسیحیان، یهودیان، بهاییها و زرتشتیها از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به طور چشمگیری افزایش یافته است. در واقع، انقلابیون اسلامگرا که پیش از این نیز به آزار پیروان سایر اقلیتها شهرت داشتند، با پیروزی انقلاب عزم خود را برای حذف افرادی که به عنوان «جاسوس»، «منحرف» و «کافر» شناخته میشدند، جزم کردند. این شرایط موجب شده تا جمعیت ارامنه – بزرگترین گروه مسیحیان به رسمیت شناختهشده در ایران به شدت کاهش یابد. روبرت بگلریان نماینده ارامنه جنوب در دورههای هفتم، هشتم و نهم مجلس پیشتر در مصاحبه ای تعداد شهروندان ارمنی در ایران را بین پنجاه تا شصت هزار نفر عنوان میکند و میگوید که “تعداد ایرانیان ارمنی قبل از انقلاب ۵۷ حدود ۲۵۰ هزار نفر بوده است. روبرت صافاریان، مستندساز و منتقد سینمای ارمنی تبار نیز در مطلبی در وبلاگش نوشته است که “براساس آمارها بعد از انقلاب به این طرف تعداد ارمنه در ایران به بیست درصد کاهش یافته (از این تعداد هم بخش قابل توجهی در تدارک برنامهریزی برای مهاجرت هستند) و این یعنی هشتاد درصد ارامنه، ایران را ترک کردهاند.”
تبعیض و محدودیتها در آزادیهای فردی، دینی و اجتماعی میتواند به عنوان دلایل اصلی مهاجرت اقلیتهای دینی بهویژه ارامنه از ایران معرفی شود. بسیاری از مسیحیان ایران به ویژه جوانان، خود را شهروندان درجهدو احساس میکنند و زندگی در کشورهایی دیگر را بر ماندن در سرزمین خود که مملو از تبعیض و محدودیت است، ترجیح میدهند.
اگرچه برگزاری مراسم بزرگداشت خمینی در کلیسای ارامنه تلاشی برای نمایش وحدت ملی از سوی حکومت تلقی میشود، اما در حقیقت این رویداد، پردهپوشی بر واقعیتهای تلخ تبعیض و سرکوب مسیحیان در ایران است. برگزاری چنین مراسمی، آنهم با حضور محدود و اندک ارامنه، نه تنها نمایانگر همدلی آنان با آرمانهای خمینی نیست، بلکه گواهی است بر محدودیتها و فشارهایی که اقلیتهای دینی در ایران با آن مواجهاند.
