«محبت نیوز»- کلیسای جامع ساگرادا فامیلیا، شاهکار ناتمام آنتونی گائودی، با تکمیل برج عیسی مسیح، اکنون با ارتفاع ۱۷۲.۵ متر، بلندترین کلیسای جهان لقب گرفته است. این دستاورد معماری، نه تنها نتیجه نبوغ گائودی، بلکه ثمره همکاری شگفتانگیز میان مهندسی مدرن و یک ماده غیرمنتظره است: چسب صنعتی “لوکتایت”.
هفته گذشته، پاپ لئو چهاردهم برج عیسی مسیح را که مرتفعترین بخش کلیسا محسوب میشود، تبرک کرد. تکمیل این برج در یکصدمین سالگرد درگذشت معمار فقید، یادآور دیدگاه بلندپروازانه گائودی است که همواره میدانست شش برج مرکزی کلیسا چه شکلی خواهند داشت، هرچند فناوری لازم برای تحقق آن را در اختیار نداشت.
نقش حیاتی چسب در استحکام سازه
آنچه این سازه عظیم را سرپا نگه داشته، فراتر از سنگ و فولاد است: چسب “لوکتایت EA 9497” از شرکت هنکل (Henkel). این چسب که ۲۴ تن از آن در فرایند ساخت به کار رفته است، سنگ و فولاد را به گونهای به هم متصل میکند که گویی یک ماده واحد هستند. برجها با استفاده از ۸۲۶ پنل سنگ پیشتنیده، شامل بیش از ۲۱۰۰ قطعه سنگی متصل به سازههای فلزی، ساخته شدهاند. هر پنل نیازمند حدود ۳۰ کیلوگرم چسب بود که پس از اعمال، یک فرایند پخت ۲۴ ساعته برای استحکام نهایی را طی میکرد.
استحکام حاصل از این اتصال فراتر از انتظار است؛ هر متر مربع میتواند باری معادل ۱۰۰ هزار نفر را تحمل کند که برابر با ظرفیت یک استادیوم بزرگ مانند کمپ نو یا وزن ۱۶۰۰ فیل آفریقایی است. این توانایی تضمین میکند که برج عیسی مسیح میتواند صلیب عظیم روی خود را بدون کوچکترین خللی در پایداری سازه، تحمل کند.
چالشهای محیطی و همکاری پایدار
موقعیت ساگرادا فامیلیا در فاصله دو کیلومتری دریای مدیترانه، آن را در معرض شوری هوا و خطر دائمی خوردگی قرار میدهد. همچنین، عبور دو خط مترو از زیر بنا، لرزشهای مداومی را به سازه منتقل میکند که چالشهای مضاعفی را ایجاد میکند.
همکاری بین هنکل و ساگرادا فامیلیا بیش از یک دهه قدمت دارد. این مشارکت شامل آزمایشهای دقیق و فراتر از استانداردهای معمول ساختوساز بوده است. پروژه ساگرادا فامیلیا، که تنها با کمکهای مالی بازدیدکنندگان و بدون تقویم زمانی مشخص یا بودجه نهایی تأمین میشود، خود یک وضعیت بیسابقه در جهان ساختوساز محسوب میشود.
با این ارتفاع جدید، ساگرادا فامیلیا از کلیسای اولم در آلمان پیشی گرفته و به طور رسمی بلندترین کلیسای جهان شناخته میشود. آدریان اوربه، رئیس هنکل ایبریا، این پروژه را نمادی از نوآوری و همکاری برای پیشرفت دانست، جملهای که شاید خود گائودی نیز یک قرن بعد، آن را تأیید میکرد.
