«محبت نیوز»- اسقف اعظم گریگور چیفتچیان، خلیفه کل ارامنه آذربایجان، در دیدار با مسئولان استان آذربایجانشرقی و شهر تبریز به مناسبت میلاد عیسی مسیح در کلیسای سرکیس مقدس، از زندگی مسیحیان و مسلمانان در جمهوری اسلامی ایران ابراز خرسندی کرد و گفت: “خدا را شکرگزاریم که در جمهوری اسلامی ایران زندگی میکنیم، جایی که مسیحیان و مسلمانان در آن با هم برادرند.”
چیفتچیان در این دیدار به وضعیت مسیحیان در سوریه اشاره کرد و گفت: “هماکنون مسیحیان زیادی در سوریه زندگی میکنند که بارها با ما تماس گرفتهاند و از ما میپرسند که در شرایط کنونی این کشور چگونه زندگی کنیم؟” وی در پاسخ به این سوالات، بر این نکته تأکید کرد که “همه چیز دست خداوند است” و از زندگی در ایران به عنوان یک نعمت یاد کرد.
وی همچنین به مقایسه وضعیت مسیحیان در ایران با کشورهای مسلمان دیگر پرداخت و مدعی شد: “در بسیاری از کشورهای مشابه مسلمان، حتی اجازه نصب صلیب روی کلیساهای آن کشورها داده نمیشود، اما در جمهوری اسلامی ایران با چنین واکنشهایی مواجه نبودهایم.”
چیفتچیان در پایان با قدردانی از مسئولین استان به خاطر ترتیب چنین مراسمی، بیان کرد: “ما هر روز خدا را شکر میکنیم که به خاطر الطاف الهی و در سایه جمهوری اسلامی، زندگی راحتی در اینجا داریم.”
این اظهارات در حالی از سوی چیفتچیان مطرح میشود که حکومت اسلامی ایران به طور سیستماتیک افراد متعلق به اقلیتهای دینی را از مشاغل دولتی محروم کرده است. بر اساس قانون ارتش جمهوری اسلامی، تدین به اسلام شرط اصلی استخدام در ارتش است و این تبعیض به سایر نهادهای دولتی نیز تسری یافته است. در قانون مجازات اسلامی، اگر مقتول مسلمان باشد، قصاص در نظر گرفته میشود، اما اگر مقتول از اقلیتهای دینی باشد، مجازات قاتل تنها دیه است. این موضوع نشاندهنده نابرابری عمیق در ارزشگذاری زندگی انسانها بر اساس مذهب است. علاوه بر این، حکومت ایران در 46 سال گذشته به مصادره اموال اقلیتهای دینی پرداخته است. این مصادرهها شامل اموال اقلیتهای به رسمیت شناخته شده نیز میشود و اموال کلیساها و ساختمانهای متعلق به جامعه مسیحی به طور مکرر هدف تصاحب ارگانهای دولتی قرار گرفتهاند.
خلیفه ارامنه آذربایجان مدعی است که مسیحیان و مسلمانان در ایران با هم برادرند، اما سازمانهای بینالمللی بارها جمهوری اسلامی را به خاطر نقض حقوق مسیحیان محکوم کردهاند. این تبعیضها و نابرابریها، به ویژه در زمینههای اقتصادی، اجتماعی و حقوقی، زندگی روزمره اقلیتهای دینی و به ویژه مسیحیان را تحت تأثیر قرار داده و آنها را به حاشیه رانده است.
همچنین پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، جامعه ارامنه ایران با چالشهای جدی مواجه شد که منجر به افزایش مهاجرت آنان به کشورهای دیگر گردید. بسیاری از ارامنه به دلیل نگرانی از تبعیضهای مذهبی، محدودیتهای اجتماعی و اقتصادی، و همچنین تغییرات فرهنگی و سیاسی در کشور، تصمیم به ترک ایران گرفتند. بر اساس آمارهای غیررسمی، تخمین زده میشود که از زمان انقلاب، حدود ۷۰ درصد از ارامنه ایران کشور را ترک کردهاند و این روند همچنان ادامه دارد.
