«محبت نیوز»- در بحبوحه تشدید تنشها در خاورمیانه، دولت اسرائیل در قالب برنامه مهاجرتی موسوم به «بالهای سپیدهدم»، حدود ۲۵۰ نفر از شهروندان هندی عضو جامعه «بنیمناشه» را از دهلینو به تلآویو منتقل کرد. اعضای این گروه، خود را از نوادگان یکی از قبایل گمشده «منسی» بنیاسرائیل میدانند. این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که تلآویو برای تقویت بافت جمعیتی مناطق شمالی و جبران بحران کمبود نیروی کار، به شدت نیازمند جذب موج جدیدی از مهاجران است.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، تخصیص بودجه برای این انتقال دستهجمعی را «تصمیمی مهم و صهیونیستی» خوانده است. به گفته وی، این روند به تقویت جمعیتی مناطق شمالی و منطقه الجلیل کمک خواهد کرد؛ مناطقی که اخیرن به شدت هدف حملات موشکی حزبالله لبنان قرار گرفتهاند.
پس از آغاز جنگ در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، پیامدهایی نظیر فراخوان گسترده نیروهای ذخیره ارتش، آوارگی شهروندان، ممنوعیت ورود کارگران فلسطینی از کرانه باختری و خروج کارگران خارجی (بهویژه اتباع نپال و تایلند)، اقتصاد اسرائیل را با چالشی جدی مواجه کرده است. تلآویو امیدوار است با ورود مهاجران جدید، بخشی از این خلأ نیروی کار جبران شود.
مهاجرت سازمانیافته یهودیان مانیپور
دولت اسرائیل در نوامبر سال گذشته موافقت کرد بخش عمدهای از هزینههای مهاجرت دستهجمعی ۵۸۰۰ نفر باقیمانده از این جامعه یهودی در هند را پوشش دهد. بر اساس برنامهریزیها، قرار است ۱۲۰۰ نفر از آنان در سال جاری میلادی به اسرائیل منتقل شوند.
روند انتقال تدریجی نیمی از جمعیت این جامعه از دهه ۱۹۹۰ آغاز شده است. برخی از نخستین گروههای مهاجر، پیش از سال ۲۰۰۵ در شهرکهای یهودینشین کرانه باختری از جمله الخلیل (حبرون) و همچنین شهرکهای اطراف نوار غزه مستقر شده بودند. اوفیر سوفر، وزیر مهاجرت اسرائیل، هنگام استقبال از این گروه در فرودگاه گفته است که این رویداد آغاز عملیاتی است که اجازه میدهد تمام این جامعه به اسرائیل منتقل شوند.
تلاقی انگیزههای مذهبی و اقتصادی
مهاجران جدید، ترکیبی از انگیزههای مذهبی و اقتصادی را دلیل ترک هند میدانند. بنجامین هاوکیپ، از اعضای این جامعه میگوید: «ما پیرو یهودیت هستیم، اما در منطقه خود نمیتوانیم تمام آداب و رسوممان را به جا بیاوریم. ما برای حفظ دین و ایمان خود به اسرائیل میرویم.»
با این حال، تفاوت فاحش اقتصادی میان دو منطقه نیز غیرقابل انکار است. ایالت سرسبز مانیپور یکی از فقیرترین مناطق هند محسوب میشود. بر اساس آمارهای سالهای ۲۰۲۳-۲۰۲۴، درآمد سرانه در این ایالت حدود ۱۲۰۰ دلار در سال است، در حالی که این رقم در اسرائیل به بیش از ۵۵ هزار دلار میرسد.
نگامتنلال، معلم زبان عبری نیز در این باره توضیح میدهد: «۹۰ درصد انگیزه ما مذهبی است، اما واقعیت این است که امکانات رفاهی و آموزشی نیز در آنجا بهتر است. هند زادگاه ماست، اما اسرائیل سرنوشت ماست. آنجا سرزمین موعود ماست و ما باید به آنجا برویم.»
پیشینه تاریخی: کشف قبیله گمشده
بر اساس متون کتاب مقدس (از جمله سفر دوم پادشاهان و عزرا)، ده قبیله از پادشاهی شمالی اسرائیل (رئوبین، شمعون، لاوی، دان، نفتالی، جاد، اشیر، یساکار، زبولون و یوسف که به دو قبیله افرایم و منسی تقسیم شد) در سال ۷۲۲ قبل از میلاد به اسارت امپراتوری آشور درآمدند.
اگرچه تا مدتها تصور میشد این قبایل در طول تاریخ نابود شده یا با سایر اقوام (نظیر کوت، عوا و حمات) درآمیختهاند، اما در دهه ۱۹۷۰ میلادی، سفر دو انسانشناس اسرائیلی به شمال شرقی هند، این معادله را تغییر داد. آنها دریافتند که برخی آداب و رسوم قوم «کوکی» (Kuki) در این منطقه، شباهت عجیبی به سنتهای یهودیان دارد. سرودهای محلی آنها روایتگر داستان «خروج از مصر» بود و در مواقع بروز بلایای طبیعی مانند زلزله، کلمهای شبیه به «منسی» را فریاد میزدند. کشف این شواهد سبب شد تا این گروه به عنوان بازماندگان قبیله گمشده «منسی» (مناشه) شناسایی شوند و راه برای مهاجرت آنها به اسرائیل هموار گردد.
